To Snow White
Last Tue April 13, I’m on my way home..
Grabe nkakapagod ang araw na yun, na pepressure ako sa speech namin,
at the same time mahigpit ang prof ko sa school marami syang nailecture.
9:00pm MRT
“Asar puno ang MRT” sabi ko sa sarili ko
” sige sakay n nga ako.. baka magsara ang LRT patay ako..”sa isip isip ko
” Last station Taft Avenue Station”
Im on my way sa LRT Train naman I told myself ” what ever happens kailngan maka upo ako!”
Nkikipag unahan ako kapag anjan na ang train parang katulad ng ginagawa ko kapg ksama ko si May. hehehe
Sa loob ng Train
” Hayyyyy nakaupo rin… Pwede na akong umiglip..”
Pag tungtong ng Vito Cruz Station…
Napamulat ako ( Asar bakit kc ako nagmulat ng mata hehehe)
Nakita ko si Snow White (indi nya tunay na pangalan she’s “special” indi sya katulad natin
Maliit sya at ang suot nya ay katulad ng snowwhite dress kya ko sya binansagang snow white.
Everybody saw her, She’s different lets say she have a special need ( Down Syndrome )…
Kaasar sa isip ko.. “bakit wlang nag-aalok sa kanya ng upuan?
Indi ba nila alam na kailngan nyang maupo… I observe the surrounding ang iba nakikipagkwentuhan lang..
Ok Cge n nga!! I stand up! pinaupo ko si snow..
Kahit msakit likod ko sa bigat ng bag ko.. at sa pagod ko.. nagpaubaya na ako..
I told myself ok lang kaya ko ito…
Because of her condition siguro parang wla na syang napansin. She easily fall asleep.She’s not alone, sa aking pag-oobserba she’s with her old mother and a sister with a daughter..
I told myself ok lng na hindi ako naka-upo.. nkatulong naman ako kay snow shes relax..
I wish you gudluck snow!
